Zamiast jechać pociągiem czy samochodem, można przejść Anglię wzdłuż wybrzeża. Autor relacji dla Condé Nast Traveler pokonał samotnie trzy dni szlaku z Weymouth do Bournemouth, przez Dorset i słynne Wybrzeże Jurajskie. Wyszła z tego opowieść o zmęczeniu, błądzeniu po polach i widokach, dla których warto było się męczyć.

Nowy szlak, który łączy stare

South West Coast Path liczy około 630 mil i prowadzi przez jedne z najładniejszych krajobrazów Anglii. Od marca tego roku jest częścią nowo utworzonej ścieżki o nazwie King Charles III England Coast Path. Zainaugurował ją spacerem sam król. Nowa trasa łączy dotychczasowe regionalne szlaki nadmorskie i uzupełnia je o nowe odcinki. Razem tworzą sieć o długości blisko 2700 mil, która prowadzi także w miejsca omijane przez typowe wycieczki.

Wybrany odcinek należy do najpopularniejszych. Fale podmywają tu skały od milionów lat, co ukształtowało malownicze formacje, a erozja odsłoniła jedne z najstarszych skamieniałości na świecie. Stąd nazwa Wybrzeże Jurajskie.

Dzień po dniu

  • Dzień pierwszy: z Weymouth do West Lulworth, około 12 mil. Po drodze strome podejścia i zejścia, a na koniec Durdle Door, czyli wapienny łuk wchodzący w morze, oraz zatoka Lulworth Cove z listy UNESCO.
  • Dzień drugi: część trasy była zamknięta, bo przecina poligon wojskowy. Autor pojechał więc autobusem, a potem zabłądził na polach. Nagrodą okazało się urokliwe Worth Matravers z pubem z widokiem na morze oraz kilka godzin spokojnego marszu klifami, obok Dancing Ledge, popularnego wśród miłośników pływania w morzu.
  • Dzień trzeci: Swanage, białe kredowe iglice Old Harry Rocks i czterokilometrowa plaża Studland. Na jej końcu jest najpopularniejsza w Wielkiej Brytanii plaża naturystów. Do Bournemouth trzeba było jeszcze przepłynąć promem, który trwa cztery minuty. Dalej jechało się piętrowym autobusem z odkrytym piętrem.

Dlaczego to dobry pomysł na wyprawę w pojedynkę

Wielką zaletą takiej trasy jest gęsto zaludniony kraj. Szlak prowadzi od miasteczka do miasteczka, więc można spać w hotelach lub pensjonatach i nie dźwigać sprzętu biwakowego. Pomoc medyczna jest zwykle niedaleko, zasięg telefonu rzadko znika, a drzwi pokoju zamykają się na noc. Autor zaznacza, że właśnie dlatego samotna wędrówka wydaje się tu mniej ryzykowna. Komunikacja publiczna na Wybrzeżu Jurajskim jest dobra, przynajmniej latem, co przydaje się, gdy trasę zamykają wojskowe ćwiczenia.

Co to oznacza dla polskiego turysty

Dla Polaków to przede wszystkim inspiracja do wyjazdu na własną rękę. Taki urlop nie wymaga ani specjalistycznego sprzętu, ani wielkiego budżetu na organizację. Wystarczy rezerwacja noclegów w kolejnych miejscowościach i wygodne buty. Relacja pokazuje też, że nawet na dobrze znanym szlaku trzeba liczyć się z wysiłkiem. Podejścia na klify są strome, a pęcherze na stopach pojawiają się już pierwszego dnia.

Planując wyjazd, trzeba pamiętać, że Wielka Brytania nie należy do UE. Przed podróżą warto sprawdzić aktualne zasady wjazdu i ewentualne formalności dla obywateli Polski. Przed wyjściem na szlak dobrze też sprawdzić, czy planowany odcinek nie jest zamknięty z powodu ćwiczeń wojskowych. W opisanym przypadku pomogły dokładne wskazówki od właścicielki noclegu i odrobina zasięgu w telefonie.

Źródło: Condé Nast Traveler – „I Walked Solo Along England’s Rugged South West Coast Path for Three Days”

Author

Pin It evokerc.com glowackiubezpieczenia.pl findjango.com